เธอกำลังทำร้ายตัวเอง
ส่วนฉันกำลังทำร้ายตัวเอง
ด้วยการอยู่ดูเธอ
ฉันเฝ้ามองเธอหลับ
และภาวนาให้เธอยังหายใจ
ทั้งที่ลึก ๆ แล้ว
ฉันรู้ว่าเธอกำลังค่อย ๆ หายไป
ฉันเรียกมันว่าความรัก
เพราะคำว่า “เสพติด”
ฟังดูน่าอับอายเกินไป
เธอคือสิ่งที่ฉันรู้ว่าเป็นพิษ
แต่ฉันยังกลับไปหา
เพราะบางครั้ง
สิ่งที่ทำร้ายเรา
ก็เป็นสิ่งเดียวกับที่ทำให้เรารู้สึกว่า
“อย่างน้อยฉันก็ยังมีชีวิตอยู่
เพราะยังมีเธอให้รัก”.