matalailadarchieva

ทำไมเราอยู่บ้านหลังใหญ่ที่มีทุกอย่างไม่มีความสุขเลย บ้านหลังนี้ไม่ใช่ที่ปลอดภัย​สำหรับ​เราเลยเราเจ็บปวด มองพ่อก็สงสารที่แบกรับภาระทางการเงิน มองเเม่ก็เอือม​ความหรูหรา​ยังดำเนินต่อไป มองน้องสาวเห็นความกระตือรือร้น​อยากหนีไป มองตัวเองก็เห็นเเต่เธอเธอคนเดียวที่เราต้องการ เเต่ความรักของพ่อกล้าแกร่งเสมอเลย

คนเก่งของ​ฉัน ทหาร​ตัวน้อยของฉัน ได้กลับมาจากกองทัพ​มายังบ้านเเล้ว ฉันได้รับดอกป๊อปปี้มากมาย เพื่อนำ มาตกแต่ง วีรบุรุษ​ของเรา ความโศกเศร้า​ในสนามรบ อากาศ​ร้อน แต่ตัวที่รักของฉันกลับเย็น ชาย4คนในเครื่องแบบ นำทหาร​ที่รักของฉันกลับบ้าน เขาควรได้เป็นนักดนตรี แต่เขาไม่มีโอกาส​จะได้ซื้อกีตาร์​ด้วยซ้ำ เขาจะทำอะไรได้บ้างนะ? เขาควรจะได้เรียนนิติศาสตร์​ เเต่เขาไม่เคยได้มีโอกาส​เรียนนิติศาสตร์​ด้วยซ้ำ เขาควรจะเป็นพ่อคน แต่เขาอยู่ไม่ถึง25ด้วยซ้ำ น่าเสียดาย​อะไรเช่นนี้ ความฝันของชายติดทหาร นํ้าตาฉันไหลพรากบนกล่องเหล็ก เขาตายโดยไม่รู้ด้วยซ้ำ​ว่าเกิดอะไร​ขึ้น​บ้าง เขาไม่อาจชนะสงคราม​ด้วยอีโก้​ได้ ติดเข็มกลัด​ดาวแก่ชายติดทหาร​ผู้นี้ ทั้งเเถบยศเเละริบบิ้น​ทั้งหมดเพื่อเป็นเกียรติ​ให้ยอดรัก แม้ตอนนี้เขาตายรอเปลวเพลิง​นำพาเขาไปสู่ยุคใหม่ เขา​ควร​มีตรายศไปด้วยเช่นกัน

คุณสร้างความสำเร็จในชีวิตด้วยการให้ความสำคัญกับวันนี้ อาจฟังดูซ้ำซาก แต่วันนี้เป็นเวลาเดียวที่คุณมี มันสายเกินไปสำหรับเมื่อวาน และคุณไม่สามารถพึ่งพาวันพรุ่งนี้ได้ นั่นเป็นเหตุผลที่วันนี้มีความสำคัญ

ความสัมพันธ์อาจเป็นเรื่องยากเหมือนนรกแตกหรือสรวงสวรรค์​ไหม้​ แต่กับคนที่เหมาะสมมันก็คุ้มค่า

การนอนไม่ได้ช่วยอะไรถ้าจิตใจคุณอ่อนล้า

พวกเขาอาจจะรักคุณ แต่ถ้าพวกเขาเลือกคุณไม่ได้ คุณต้องเดินจากไป คุณมีค่าเกินกว่าที่จะอยู่เฉยๆและรอได้ และคุณสมควรได้รับเลือกโดยไม่มีเงื่อนไข

ปัญหาของคนคือพวกเขาลืมไปว่าส่วนใหญ่แล้วมันเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่มีความสำคัญ

ฉันหวังว่าคุณจะพบว่าตัวเองอยู่ที่นั่น ฉันหวังว่าคุณจะเข้าใจหัวใจของคุณ ฉันหวังว่าคุณจะคิดออก ฉันหวังว่าคุณจะเรียนรู้วิธีการใจดีกับตัวเอง วิธียอมรับการเดินทางที่คุณอยู่ ฉันหวังว่าคุณจะเรียนรู้ที่จะภูมิใจในสิ่งที่คุณเป็น ฉันหวังว่าคุณจะเรียนรู้ที่จะภูมิใจในจุดที่คุณอยู่ แม้ว่าจะไม่ใช่จุดที่คุณต้องการอยู่ก็ตาม

เพลงโปรด​ของเราคือเสียงหัวเราะ​ของเธอ

ยิ่งคุณซ่อนความรู้สึกของคุณมากเท่าไรก็ยิ่งแสดงออกมามากเท่านั้น ยิ่งคุณปฏิเสธความรู้สึกของตัวเองมากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น

ฉันไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร กำลังจะไปไหน และฉันคือผู้ต้องตัดสินใจคำตอบสำหรับคำถามที่น่าสยดสยองเหล่านี้

วันหนึ่งคุณจะขอบคุณตัวเองที่ไม่เคยยอมแพ้

เราทุกคนต่างแหกกฎเพื่อใครบางคน และสุดท้ายพวกเขาก็แหกอกเราเช่นกัน

เมื่อมองย้อนกลับไปในชีวิต ฉันตระหนักได้ว่าทุกครั้งที่ฉันคิดว่าฉันถูกปฏิเสธจากสิ่งที่ดี จริงๆ แล้ว ฉันจะถูกพาไปสู่สิ่งที่ดีกว่าเสมอ

บางครั้งการให้โอกาสผู้อื่นครั้งที่สองก็เหมือนกับการให้กระสุนเพิ่มเติมสำหรับปืนของพวกเขาเพราะพวกเขายิงคุณพลาดในครั้งแรก

ฉันหวังว่าสักวันหนึ่งฉันจะสามารถหลุดพ้นจากจิตใจของตัวเองได้ในที่สุด

คุณไม่รู้ว่าคุณผูกพันกับใครบางคนลึกซึ้งแค่ไหนจนกว่าคุณจะพยายามเดินหนีจากพวกเขา

บางครั้งคนสองคนต้องแตกสลายจึงจะรู้ว่าต้องกลับมารวมกันมากแค่ไหน

ส่วนที่ยากที่สุดคือเมื่อคุณไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของคุณได้อีกต่อไป จู่ๆ คุณก็ร้องไห้และพังทลาย

หากคุณไม่สามารถทำอะไรกับมันได้ก็ปล่อยมันไป อย่าตกเป็นเหยื่อของสิ่งที่คุณเปลี่ยนแปลงไม่ได้

ฉันไม่สามารถบังคับให้คุณชื่นชมฉัน แต่คุณจะรู้สึกได้เมื่อฉันจากไป

ลืมไปเถอะคนที่ทำให้คุณหายใจไม่ออก จำเราไว้นะเราเองที่เตือนให้คุณหายใจ

ฉันใช้เวลาบอกทุกคนว่าอย่ายอมแพ้ แม้ว่าบางครั้งฉันก็ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงต่อไป

ความรักของพ่อนั้นกล้าแกร่งเสมอ ความหรูหราของแม่ฉันจะยังคงดำเนินต่อไป ภายในใจฉันก็ยังคงรู้สึกโดดเดี่ยว ด้วยเหตุผลที่แม้แต่ฉันเองก็ไม่อาจทราบได้ แต่หากเธอนั้นถูกส่งมาเพื่อฉันเธอก็รู้ว่าฉันจะต้องมาหาเธอแน่ๆ

คำพูดอาจทำร้ายจิตใจได้ แต่ความเงียบทำร้ายยิ่งกว่านั้นในบางสถานการณ์

ถ้าฉันเคยบอกคุณว่าฉันรักคุณฉันก็หมายความอย่างนั้น ถ้าคุณเคยได้ยินสามคำนี้จากฉันคุณจะรู้สึกได้ หากคุณเคยรู้สึก คุณจะไม่มีวันลืมมัน ความรักของฉันก็เป็นแบบนั้น!

การรักฉันไม่ใช่เรื่องง่าย ฉันมีมุมแหลมคม ฉันมีส่วนที่ขาดหายไป

ฉันเบื่อที่จะรักคุณผ่านความทรงจำ

ฉันไม่ไล่ล่าผู้คนอีกต่อไป ฉันรู้ว่าฉันอยู่ที่นี่ และฉันมีความสำคัญ ฉันจะไม่วิ่งตามคนอื่นเพื่อพิสูจน์ว่าฉันสำคัญ

ฉันไม่เคยสนใจที่จะพูดคุยกับผู้คนในชีวิตขนาดนี้มาก่อน

ทำไมคนที่คอยสนับสนุน​คุณอย่างฉันถึงไม่มีบทบาท​ในตอนคุณทำสำเร็จ​

กินสิ่งที่ล่าได้เถอะ

อย่าเป็นคนโง่ อย่าละทิ้งสิ่งสำคัญเพื่อยึดติดกับคนที่ไม่สามารถแม้แต่จะบอกว่ารักคุณได้

คุณพยายามที่จะรักษา แต่ความเป็นเด็กในตัวของคุณต้องการความรัก วัยรุ่นของคุณต้องการการแก้แค้น และตัวตนในปัจจุบันของคุณเพียงต้องการความสงบสุข

ฉันคิดว่านั่นคือสิ่งที่ผิดปกติกับโลก ไม่มีใครพูดในสิ่งที่พวกเขารู้สึกจริงๆ พวกเขามักจะเก็บมันไว้ข้างใน พวกเขาเศร้าแต่ก็ไม่ร้องไห้ พวกเขามีความสุขแต่ไม่เต้นหรือร้องเพลง พวกเขาโกรธแต่ไม่กรีดร้อง เพราะถ้าพวกเขาทำพวกเขาจะรู้สึกละอายใจและนั่นเป็นความรู้สึกที่เลวร้ายที่สุดในโลก ทุกคนจึงเดินก้มหน้าและไม่มีใครเห็นว่าท้องฟ้าสวยงามแค่ไหน..

“เพราะว่าฉันยังเด็กและจมอยู่ในความโง่เขลา ฉันจึงตกหลุมรักกับความเศร้าโศก”

ฉันไม่เคยหยุดรู้สึกกับคุณ ฉันแค่หยุดปล่อยให้มันแสดงออกมา

ไม่มีใครอยากอยู่ใกล้ฉันมากเท่ากับที่ฉันอยากใกล้เขา และฉันรู้ว่าความใกล้ชิดที่ฉันต้องการนั้นไม่สมจริงและอาจไม่ดีต่อสุขภาพ แต่ก็ไม่ได้ทำให้ฉันต้องการมันน้อยลง