matalailadarchieva

จงหาหัวใจที่รักคุณในวันที่คุณแย่ที่สุด และหาแขนที่คอยโอบอุ้มคุณในวันที่คุณอ่อนแอที่สุด

นั่นแหละคือเรื่องของภาวะซึมเศร้า มนุษย์สามารถอยู่รอดได้แทบทุกอย่าง ตราบใดที่มองเห็นจุดจบอยู่ตรงหน้า แต่ภาวะซึมเศร้านั้นร้ายกาจและรุนแรงขึ้นทุกวัน จนไม่อาจมองเห็นจุดจบได้ หมอกก็เหมือนกรงขังที่ไร้กุญแจ

แม้หัวใจฉันแตกสลาย ฉันก็ยังมอบเศษที่เหลือทั้งหมดให้เธอ