ข้าพเจ้าบอกเขาว่ารัก

และข้าพเจ้ารักเขานับอนันต์

แต่เมื่อถึงวันที่ความรัก

ไม่อาจทำให้เราอยู่ข้างกันได้อีก

ข้าพเจ้าจะไม่เอาความรักนั้น

ไปผูกมัดเขาไว้

เพราะการรักใครสักคน

ไม่จำเป็นต้องครอบครองเขาเสมอไป

หากการจากไป

ทำให้เขาพบความสุขมากกว่าการอยู่กับข้าพเจ้า

ข้าพเจ้าก็จะยอมเปิดประตู

และปล่อยเขาเดินออกไป

ไม่ใช่เพราะข้าพเจ้าหมดรัก

แต่เพราะข้าพเจ้ารักมากพอ

ที่จะไม่ขอให้ใครอยู่กับข้าพเจ้า

เพียงเพราะสงสาร

ต่อจากนี้

ข้าพเจ้าจะเก็บความรักนั้นไว้

ในที่ที่มันควรอยู่—

ในอดีต

ไม่ใช่ในชีวิตของเขา

และหากวันหนึ่งเรากลายเป็นคนแปลกหน้า

ข้าพเจ้าก็จะยิ้มให้กับความทรงจำ

แล้วเดินต่อไป

เพราะบางความรัก

ไม่ได้มีหน้าที่อยู่ตลอดไป

บางความรัก

เพียงเคยเกิดขึ้นอย่างงดงาม

เท่านั้นก็เพียงพอแล้ว