ฉันอาศัยอยู่กับแสงที่ไม่เต็มดวง
บางคืน
ฉันไม่ส่อง
ฉันแค่เฝ้า
ไม่มีใครถาม
ว่าฉันหายไปไหน
เพราะการหายไป
ก็เป็นส่วนหนึ่งของจังหวะ
และในความมืดที่ไม่เร่ง
ฉันพบว่า
ตัวเองไม่จำเป็นต้องเปล่ง
เพื่อจะมีค่า
ความจริงก็คือความสัมพันธ์บางอย่างควรจะคงอยู่ตลอดไปและบางความสัมพันธ์ควรจะคงอยู่เพียงไม่กี่วัน นั่นคือวิถีชีวิต