matalailadarchieva

ฉันอยู่ในบ้านของฉัน อยู่คนเดียวในห้องนั่งเล่น เป็นห่วงคุณ มองดูฟ้าแลบ และสายฟ้าแลบก็ส่องความจริงนี้ให้ข้าพเจ้าเห็นต่อหน้าต่อตาข้าพเจ้า คืนนั้นฉันสูญเสียคุณ ฉันสูญเสียบางสิ่งในตัวฉัน หรืออาจจะหลายสิ่งหลายอย่าง สิ่งที่สำคัญต่อการดำรงอยู่ของฉัน การสนับสนุนว่าฉันเป็นใคร

matalailadarchieva

สวัสดีนี่คือพื้นที่ของนักเขียนที่รู้จักความเจ็บดี ดีพอจะเขียนมันออกมาแม้ในวันที่ไม่เหลือความรู้สึกใดๆที่นี่ไม่ใช่บล็อกให้กำลังใจไม่สอนให้เข้มแข็งไม่พยายามสวยงามเกินความจริงแต่เป็นบันทึกของความรู้สึกที่พูดไม่ได้ความคิดที่ไม่มีที่ไปและความเจ็บที่เลือกอยู่ในประโยคแทนการอยู่ในใจงานเขียนทั้งหมดคือร้อยแก้วเชิงอารมณ์เป็นการสารภาพใจแบบเงียบๆเขียนเพื่อเข้าใจตัวเองมากกว่าถูกเข้าใจโดยใครเพราะเป็นนักเขียนความเจ็บจึงไม่ต้องร้องไห้แค่อยู่ในถ้อยคำก็รอดแล้ว