ฉันรู้สึกว่ามันน่าอัศจรรย์มาก
มันมีบางอย่างที่ยังค้างคาในใจฉัน
ฉันรู้สึกว่าฉันกำลังเคลื่อนไหวอยู่
การเคลื่อนไหวอย่างอิสระและการตอบสนองอย่างฉับพลัน
ฉันคิดว่าวันนั้นมันจะไม่มีทางมาถึง
ฉันมองเห็นความสุขอยู่ในร่มเงาของแสงแดดยามเช้า
แสงแดดยามเช้าเป็นเหมือนยาที่ทำให้ฉันอยากเข้าไปใกล้ๆ
ฉันสูญเสียความร่าเริงในวัยเด็กไปและแทนที่ด้วยความกลัว
ฉันไม่ได้สนใจอะไรหรอกเพราะฉันไม่ได้อยู่ที่นั่น
และฉันไม่สนว่าวันพรุ่งนี้ฉันจะได้กลับมาที่นี่อีกหรือเปล่า
บางครั้งยาที่ฉันกินมันก็มากเกินไป
มันเป็นสิ่งที่ทำให้ฉันเสียค่าใช้จ่ายไปอย่างฟุ่มเฟือย
ฉันคิดว่าวันนั้นมันจะไม่มีทางมาถึง
ชีวิตของฉันนั้นมันขึ้นอยู่กับแสงแดดยามเช้า
มีเด็กผู้หญิงที่ตัวเล็กมากๆเข้ามาคุยกับฉัน
เมื่อตอนที่ฉันยังเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆเหมือนกัน
ตอนนี้เราเติบโตมาด้วยกัน
พวกเขาต่างก็กลัวสิ่งที่พวกเขาเห็น
นั่นเป็นราคาที่พวกเราทุกคนจ่าย
และคุณค่าของโชคชะตาที่ไม่มีวันสิ้นสุด
ฉันบอกคุณ ตอนนี้ไม่ได้ว่าเราจะไปที่ไหนกันต่อ
แต่ฉันแล้วว่าเราไม่มีทางรู้คำตอบ
หนทางที่เราคาดหวังนั้นมันไกลเหลือเกิน
ในตอนนี้ฉันกลัวว่าคุณจะทิ้งฉันไป
ทิ้งฉันให้อยู่ในโลกที่มีความต้องการสูง