matalailadarchieva

ฉันคิดว่าบทเรียนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ฉันได้เรียนรู้ในปีนี้คือการมีน้ำใจกับทุกคน เราไม่มีทางรู้ได้เลยว่าการดิ้นรนที่ทุกคนต้องเผชิญ หรือสิ่งที่พวกเขากำลังเผชิญอยู่ในที่ส่วนตัวหรือหลังประตูปิด ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบสำหรับทุกคน และความกรุณาของเราสามารถช่วยใครซักคนให้ยึดมั่นได้

matalailadarchieva

สวัสดีนี่คือพื้นที่ของนักเขียนที่รู้จักความเจ็บดี ดีพอจะเขียนมันออกมาแม้ในวันที่ไม่เหลือความรู้สึกใดๆที่นี่ไม่ใช่บล็อกให้กำลังใจไม่สอนให้เข้มแข็งไม่พยายามสวยงามเกินความจริงแต่เป็นบันทึกของความรู้สึกที่พูดไม่ได้ความคิดที่ไม่มีที่ไปและความเจ็บที่เลือกอยู่ในประโยคแทนการอยู่ในใจงานเขียนทั้งหมดคือร้อยแก้วเชิงอารมณ์เป็นการสารภาพใจแบบเงียบๆเขียนเพื่อเข้าใจตัวเองมากกว่าถูกเข้าใจโดยใครเพราะเป็นนักเขียนความเจ็บจึงไม่ต้องร้องไห้แค่อยู่ในถ้อยคำก็รอดแล้ว