matalailadarchieva

ฉันอยากบอกว่าฉันรักคุณแต่จะพูดมันให้ดัง นั้นยากเหลือเกินถ้าเป็นอย่างงั้นฉันไม่พูดมันเลยจะดีกว่า

และอีกสักพักฉันคงต้องไปแล้วแต่ยังไงคุณก็เป็นชีวิตที่ฉันต้องการมาเสมอแม้ฉันคงมองคุณเป็นได้แค่พี่ชายและนั่นจะฟังดูโง่ก็ตามและคำพูดเหล่านั้นก็คงเป็นได้แค่อุปกรณ์ที่ไร้ประโยชน์

matalailadarchieva

สวัสดีนี่คือพื้นที่ของนักเขียนที่รู้จักความเจ็บดี ดีพอจะเขียนมันออกมาแม้ในวันที่ไม่เหลือความรู้สึกใดๆที่นี่ไม่ใช่บล็อกให้กำลังใจไม่สอนให้เข้มแข็งไม่พยายามสวยงามเกินความจริงแต่เป็นบันทึกของความรู้สึกที่พูดไม่ได้ความคิดที่ไม่มีที่ไปและความเจ็บที่เลือกอยู่ในประโยคแทนการอยู่ในใจงานเขียนทั้งหมดคือร้อยแก้วเชิงอารมณ์เป็นการสารภาพใจแบบเงียบๆเขียนเพื่อเข้าใจตัวเองมากกว่าถูกเข้าใจโดยใครเพราะเป็นนักเขียนความเจ็บจึงไม่ต้องร้องไห้แค่อยู่ในถ้อยคำก็รอดแล้ว