เขาไม่มีเเม้เเต่เวลามารู้สึกผิดฉันได้เเค่เงยหน้าขึ้นเเล้วปล่อยให้นํ้าตาเเห้งเหือดไปฉันเดินหน้าต่อไปโดยไม่มีเขา คุณกลับไปสู่สิ่งที่คุณคุ้นเคยอยู่แล้วไกลห่างออกไป จากทุกอย่างที่เราฝ่าฟันมาด้วยกันมีเพียงฉันที่เดินกลับไปในเส้นทางอันแสนเจ็บปวดไม่มีโอกาสเหลืออยู่อีกแล้วฉันคงต้องหวนคืนสู่ความมืดมนอีกครั้งเราบอกลากันเพียงแค่ลมปากฉันเจ็บปวดซ้ำแล้วซ้ำเล่าคุณได้กลับไปหาเธอคนนั้นส่วนฉันก็ไปเหมือนกันฉันหวนคืนสู่ความทรงจำของเราฉันรักคุณเเต่มันก็ไม่มากพอเพราะเรานั้นเเตกต่างกันเกินไปเเละชีวิตมันก็เหมือนท่อที่วกวนลงไปส่วนฉันก็เหมือนเศษเหรียญที่กลิ้งอยู่ข้างในนั้น
ฉันรักคุณ ไม่ใช่เพราะโลกใจดี แต่เพราะกับคุณ โลกกล้าจะสวยขึ้น ความรักของเรา เหมือนแสงที่ไม่ยอมดับ แม้พายุจะผ่าน แม้คืนจะยาว ถ้ายังมีลมหายใจ ความหวังก็ยังอยู่ และฉันเลือกเชื่อ ในคุณ