matalailadarchieva

ยิ่งฉันอยู่กับคุณมากเท่าไหร่ฉันก็ยิ่งรู้สึกกระวนกระวายมากขึ้นเมื่อรู้ว่าคุณคือสิ่งที่ฉันต้องการ ฉันควรจะตื่นเต้นว่าฉันชอบคุณมากแค่ไหน แต่จริงๆแล้วฉันกลัวมาก เพราะจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อฉันไปหามันและฉันก็ปล่อยให้คุณเข้ามา แต่แล้วฉันก็ทำอะไรโง่ ๆ และก่อวินาศกรรมตัวเอง? เพราะฉันเคยทำแบบนั้นมาก่อน

matalailadarchieva

สวัสดีนี่คือพื้นที่ของนักเขียนที่รู้จักความเจ็บดี ดีพอจะเขียนมันออกมาแม้ในวันที่ไม่เหลือความรู้สึกใดๆที่นี่ไม่ใช่บล็อกให้กำลังใจไม่สอนให้เข้มแข็งไม่พยายามสวยงามเกินความจริงแต่เป็นบันทึกของความรู้สึกที่พูดไม่ได้ความคิดที่ไม่มีที่ไปและความเจ็บที่เลือกอยู่ในประโยคแทนการอยู่ในใจงานเขียนทั้งหมดคือร้อยแก้วเชิงอารมณ์เป็นการสารภาพใจแบบเงียบๆเขียนเพื่อเข้าใจตัวเองมากกว่าถูกเข้าใจโดยใครเพราะเป็นนักเขียนความเจ็บจึงไม่ต้องร้องไห้แค่อยู่ในถ้อยคำก็รอดแล้ว