matalailadarchieva

ฉันไม่ได้เกลียดคุณฉันแค่ต้องการเวลาอยู่คนเดียว

ฉันขอโทษที่ฉันไม่สามารถอยู่ได้ฉันอยากอยู่บ้านของฉัน

ฉันรู้ว่าคุณก็รู้สึกเหมือนกันฉันเห็นมันในดวงตาของคุณ

ฉันไม่ได้สบตาแต่สามารถมองเห็นสิ่งที่ถูกต้องผ่านคำโกหกซึ่งคุณพึ่งทำไปเมื่อวานทำไมคุณไม่บอกฉันว่าคุณรู้สึกอย่างไร

matalailadarchieva

สวัสดีนี่คือพื้นที่ของนักเขียนที่รู้จักความเจ็บดี ดีพอจะเขียนมันออกมาแม้ในวันที่ไม่เหลือความรู้สึกใดๆที่นี่ไม่ใช่บล็อกให้กำลังใจไม่สอนให้เข้มแข็งไม่พยายามสวยงามเกินความจริงแต่เป็นบันทึกของความรู้สึกที่พูดไม่ได้ความคิดที่ไม่มีที่ไปและความเจ็บที่เลือกอยู่ในประโยคแทนการอยู่ในใจงานเขียนทั้งหมดคือร้อยแก้วเชิงอารมณ์เป็นการสารภาพใจแบบเงียบๆเขียนเพื่อเข้าใจตัวเองมากกว่าถูกเข้าใจโดยใครเพราะเป็นนักเขียนความเจ็บจึงไม่ต้องร้องไห้แค่อยู่ในถ้อยคำก็รอดแล้ว