matalailadarchieva

ถ้ารู้ว่าคนที่เรารักไม่สบายใจกับใคร เราจะเลือกถอยออกมาเอง เพราะความสบายใจของเขา สำคัญกว่าการรักษา ความสัมพันธ์กับคนอื่นเสมอ

เขาให้ความสำคัญกับความรู้สึกเราไม่เท่าเราให้ความสำคัญกับเขา ซึ่งเป็นสิ่งที่เจ็บมาก

บางครั้งความรู้สึกว่า "ถูกเข้าใจ" ช่วยเยียวยาได้

เรามักจะโทษตัวเองตอนท้ายเสมอ

เราจะอยู่กับความจริงที่ว่าเขาไม่ได้รู้สึกเหมือนเราได้ไหม

ไม่มีใครสามารถบังคับให้อีกคนรู้สึกเหมือนตัวเองได้

จงแยกให้ออก ระหว่างสิ่งที่ทำให้หัวใจเต้นแรง กับสิ่งที่ทำให้ชีวิตเติบโต เพราะสองอย่างนี้ไม่เหมือนกันเสมอไป

ไม่ใช่ทุกสิ่งที่งดงามจะเป็นสิ่งที่ดีสำหรับเรา แต่เราก็มักจดจำมันมากที่สุด

อย่ากลัวการเริ่มต้น เพราะเรื่องราวที่สวยที่สุด มักเริ่มจากสิ่งที่เราไม่คาดคิด

ความรักไม่ใช่การเจอคนที่สมบูรณ์แบบ แต่คือ การกล้าก้าวเข้าสู่เรื่องราวที่ไม่รู้ตอนจบ

แสงเช้าส่องลงบนใบหน้าเธอ ราวกับโลกทั้งใบกำลังเริ่มต้นใหม่ ผู้คนมองเห็นความงาม มองเห็นความหวัง มองเห็นสิ่งที่อยากเป็น แต่ไม่มีใครเห็น คำถามเล็กๆ ที่เธอซ่อนไว้ใต้รอยยิ้ม เพราะบางครั้ง ความเหงาที่ลึกที่สุด ไม่ได้เกิดจากการไม่มีใคร แต่มาจากการมีทุกอย่าง แล้วยังไม่พบตัวเอง ในนั้นเลย

มนุษย์ไม่ได้โหยหาความสำเร็จเท่ากับ โหยหาความหมาย

ได้ทุกอย่าง ไม่ได้แปลว่าเจอสิ่งที่ตามหา

อย่าใช้ชีวิตเพียงเพื่อไล่ตามความฝัน จงถามด้วยว่า เมื่อฝันนั้นเป็นจริงแล้ว หัวใจของคุณจะอยู่ที่ไหน

คนที่สำคัญจริง ไม่ใช่คนที่อยู่กับเราเฉพาะวันที่ดี แต่คือคนที่ยังเปิดประตูไว้ ในวันที่เราหลงทาง

การรักใครสักคน ไม่ใช่การรั้งเขาไว้ แต่คือ การเป็นสถานที่ที่เขากลับมาได้เสมอ

การเป็นที่พักพิงให้ใครสักคน ไม่ใช่เพราะเราอ่อนแอ แต่เพราะเราแข็งแรงพอที่จะประคองกัน

อย่าปล่อยให้ความโหดร้ายของโลก เปลี่ยนคุณให้กลายเป็นคนที่คุณไม่อยากเป็น

การมองเห็นความมืดของโลก แต่ยังไม่ยอมสูญเสียความงดงามในหัวใจ

ฉันมีเขาอยู่ แต่ฉันกลับมีความสุขกับการมีเขาได้ไม่เต็มที่