บ่มเพาะความหิวโหยของเธอก่อนจะทำตามอุดมคติ
กระตุ้นความโกรธของเธอเพื่อให้พวกเขาได้เข้าใจ
ปีนขึ้นไปบนภูเขา อย่าได้หันกลับลงมา
ไปจนถึงจุดที่พอใจ อย่าได้ร่วงหล่นลงมา
เข่าของฉันกำลังสั่นราวกับตอนอายุสิบสอง
พยายามลอบออกนอกห้องเรียนทางประตูหลัง
อาจารย์ต่อว่าฉันแต่ฉันก็ไม่สนใจหรอก
การรอคอยมันเสียเวลาสำหรับคนอย่างฉัน
อย่าพยายามอยู่อย่างอวดรู้
อย่าร้องไห้เพราะเธอทำถูกแล้ว
อย่าเช็ดน้ำตาด้วยความหลอกลวงหรือความกลัว
เพราะท้ายที่สุดแล้วเธอจะเกลียดตัวเอง
เธอบอกว่าความฝันก็คือความฝัน
ฉันจะไม่มัวมาทำตัวบ้า ๆ บอ ๆ อีกแล้ว
เธอบอกว่าเพราะฉันยังมีจิตวิญญาณของฉันอยู่
พักเสียหน่อยเถอะให้เลือดของเธอไหลอย่างช้า ๆ
ฝ่าจิตวิญญาณไปให้ถึงตัวตนของเธอก่อนจะเศร้าหมอง
ภาพสะท้อนของความกลัวคือเงาแห่งความว่างเปล่า
เงาแห่งความว่างเปล่า
เธอยังคงไม่เข้าใจหากเธอเห็นถนนที่คดเคี้ยว
เพราะทางที่เธอมองไปเป็นทางตรงอยู่เสมอ
เพราะท้ายที่สุดแล้วเธอจะเกลียดตัวเอง