ข้าเป็นเพียงคนจรเร่ร่อนเดินทางผ่าน

โลกอันแสนทุก​ข์ตรมนี้ในโลกสุดสดใส

ที่ข้ามุ่ง​หน้าไปนั้นไร้ซึ่งโรคภัย​การดิ้นรน​

เเละพภยันอันตราย​

ข้าไปยังที่นั้นเพื่อไปพบกับมารดา

นางว่านางจะมารับเมื่อข้าไปถึง

เพียงข้าข้ามเเม่นํ้าเจ้าพระยาไป

เมฆหมอกมืดทมิฬ​ห้อมล้อม​กายตลอดเส้นทางผจญภัย​พายุโหมเเละผาสูงชัน​เเต่อีกฝากมีทุ่งงดงามกว้างไกลที่ซึ่งเหล่าผู้คนในอ้อมกอดของพระเจ้าเฝ้ารอ​ข้าอยู่

ข้ามุ่งไปยังที่นั้นเพื่อพบหน้าบิดา

เพื่อที่ข้าจะไม่ต้องซัดเซพเนจร​ต่อไป

เพียงข้าข้ามเเม่นํ้าเจ้าพระยาไป

ก็จะได้กลับไปยังบ้านที่ข้าโหยหา

อีกไม่ช้าจะหลุดพ้น​จากทุกข์ทรมาน

บนผืน​แผ่นดิน​นี้กายข้าทอดลงพักในสุสานครํ่าครึสิ้นสุด​การหักห้ามใจตนเเละไปขับร้องบทเพลงเบื้องหน้าพระองค์​

ข้ามุ่งตรงไปที่นั้นเพื่อพบคนที่ช่วยชีวิต​ข้าไว้ไปยังที่แห่งนั้น​เพื่อที่จะไม่ต้องร่อนเร่เดินทางอีกต่อไป

เพียงข้าข้ามเเม่นํ้าเจ้าพระยาไปก็ไปถึงบ้านที่ข้าโหยหา

ข้ากำลังไป...