รักเธอเสมอ ถึงจะเงียบ แต่มั่นคง ไม่หวือหวา แต่จริง เลือกแล้ว และไม่มองหาอย่างอื่น
บทความ
- รับลิงก์
- X
- อีเมล
- แอปอื่นๆ
เราไปสอบด้วยกัน ตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง ตีสาม ตีสี่ ตีห้า ความง่วง ความกลัว ความหวัง วางอยู่บนถนนเส้นเดียวกัน เธอวิ่ง เรานั่งรอ เธอดันพื้น เราถือขวดน้ำ เธอสอบ เราส่งยิ้ม ทั้งวันเราไม่ได้ทำอะไรยิ่งใหญ่ แค่ “ไม่ไปไหน” จากสองร้อย เหลือแปดสิบ จากแปดสิบ เหลือยี่สิบแปด ชื่อของเธออยู่ตรงนั้น ลำดับที่แปด และน้ำตาของเราอยู่ตรงนี้ ไม่ใช่เพราะตำแหน่ง แต่เพราะรู้ว่า ทุกก้าวที่เธอไปถึง มีเราเดินอยู่ข้าง ๆ มาตลอด