ฉันโตมา
กับลมเย็นยามเช้า
ไม่ถึงกับหนาว
แค่พอให้รู้ว่า
ใครบางคนไม่อยู่แล้ว
แดดยังมา
แต่ไม่ช่วยอะไร
มันอุ่นผิว
ไม่ถึงใจ
ฉันเรียนรู้จะนิ่ง
มากกว่าร้องขอ
เพราะความเงียบ
ไม่เคยทำให้ใครหายไปมากกว่าเดิม
และวันนี้
ถ้าฉันยืนอยู่ได้
ไม่ใช่เพราะไม่เคยหนาว
แต่เพราะฉัน
รู้แล้วว่าหนาวแค่นี้
ต้องห่มอะไร