อยู่ที่เราเเล้วแหล่ะว่าเราจะอยากอยู่เเบบนี้เเล้วเจ็บไปเรื่อยๆไหมโดยไม่รู้เหมือนกันว่ามันเเทบจะมองไม่เห็นโอกาสที่เราจะเห็นเขาคนเดิม
โอกาสไหนที่เขาจะเปลี่ยนใจถ้าเขารักเราจริงเขาคงไม่ทำเเบบนี้หรอก
เรามองหาสิ่งดีๆที่เคยทำไว้ผลที่ได้รับคือการถูกเเทนที่
พอเขากลับไปเขาก็ไม่เหลืออะไรให้เราอีกเลย
ความน่าสนใจเราหมดเขาไม่มีเวลามากพอที่จะให้ไม่เต็มที่กับเราเเต่เต็มที่กับอย่างอื่นเราพอรู้เเบบนี้เราก็เลิกยุ่งทันทียิ่งอยู่ไกลกันจำเป็นนะควรเอาใจใส่เเบ่งเวลาให้กันพักหลังเขาไปเจอกับสิ่งใหม่ที่เขารักเขาชอบมากกว่าเราไม่แปลกใจเลยที่น้อยใจเรามีเวลาเท่าไหร่เราให้หมดเเต่เขาก็ขยันทำให้มันยุ่งยาก
ไม่เหมือนตอนที่อยากได้อยากมีพอได้ก็เปลี่ยนเลิกให้ใจว่างเราลง
ตอนนี้เราท้าเขาก็กล้าไปเพราะเขาไม่เหลือที่ว่างให่เราเราเลือกไม่ไปยุ่งผลคือเขาก็ไม่สนสิ่งตรงหน้าชีวิตเขาเราเป็นเเค่จุดพักไม่มีทางเลือกนอกจากมาอยู่คนเดียวใส่ใจดูเเลตัวเองอยู่เวลากับตัวเองเเล้วปล่อยเขาไปทำตามใจตัวเอง
อยากให้เราโทรหาโดยที่เราไม่มีส่วนร่วมเราได้เเค่อยู่เงียบๆในทุกวัน
ไม่มีการคุยมีแค่ตัวเขาที่สนุกสนานเเต่เขาก็ยังไม่เข้าใจว่าการแบ่งเวลามันสำคัญแค่ไหนมันต้องเติมเต็มกันเเค่ไหนเขาเต็มความสุขให้เเค่ตัวเอง