K

ฉันเคยมีช่วงเวลาที่แสนหนาวเหน็บในชีวิตในยามคํ่า​คืน​ฉันผล็อยหลับไปพร้อมกับ​มโนภาพในจิตใจ
สามปีที่ผ่านมากับการท่องโลกที่ไม่เคยสิ้นสุดเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันมีชีวิต​ต่อไปเเละเป็นช่วงเวลาที​่มีความสุข​ของฉัน​ครั้ง​หนึ่งฉันเคยวาดฝันที่จะเป็นนักกวีผู้งดงามเเต่เนื่อง​ด้วยเหตุการณ์​ที่​เลวร้ายต่างๆทำให้ความฝันเหล่านั้นพังทลาย​เเละกระจัดกระจาย​ออกไปราวกับ​ดาวนับล้านดวงประดับประดาบนฟากฟ้าที่ฉันใฝ่ฝัน​ปรารถนา​ไม่มีสิ้นสุด​เเต่เเล้วก็เพียงทอเเสงวับวาวเเละเเตกสลายไปเเต่ฉันก็ไม่ได้รู้สึกเเย่อะไรนักเพราะฉันรู้ดีว่ามันต้องใช้ทุกความปรารถนา​ทั้งหมดของฉันเพื่อที่ฉันจะเสียมันไปให้รับรู้ถึงอิสรภาพ​ที่เเท้จริงเมื่อเหล่าผู้คนที่ฉันเคยรู้จักได้รับรู้ว่าฉันไม่เคยทำอะไรมาก่อนเคยใช้ชีวิต​อย่างไรบ้างพวกเขาต่างก็ถามว่าทำไมถึงเป็นเเบบนี้เเต่ก็นะ​ มันไม่มีประโยชน์​อะไรที่จะพูดคุย​ว่ามันเป็นอย่างไรกับการใฝ่ฝัน​หาความปลอดภัย​จากคนอื่นฉันเป็นเด็กสาวที่ประหลาดต่าง​จากคนทั่วไปเเม่ของฉันเคยบอกว่าฉันมีจิตวิญญาณ​ที่ปรับตัว​ได้กับทุกเหตุการณ์​ไร้ซึ่ง​เข็มทิศ​ศีลธรรม​ที่นำพาไปยังเบื้องบนไร้ซึ่ง​บุคลิก​ที่เเน่นอนมีเพียงเเค่ความไม่เเน่นอนภายในจิตใจ
เหมือน​กับมหาสมุทร​ที่กว้างขวาง​เเละสับสนเเละถ้าฉันบอกออกไปว่าไม่ได้ตั้งใจเพราะเกิดมาเพื่อเป็นผู้หญิง
ที่ไม่เหมือน​ใครเป็นผู้ซึ่งไม่เหมาะสม​กับใครเลยเเต่ก็พยายาม​เข้ากันได้กับทุกคนเป็นผู้ที่ไม่มีอะไรเลยเเต่ก็ปรารถนาใน​ทุกสิ่งด้วยเปลวเพลิง​เเห่งทุกบทเรียนเเละความหลงใหล​ใน​อิสรภาพ​ที่หลอกหลอนฉันจนมาถึงจุดที่ไม่สามารถ​พูดถึงมันได้อีกเเละผลักไส​ฉันสู่ชีวิต​ที่ร่อนเร่​เเสนบ้าคลั่งที่ทั้งพิศวง​เเละล่องลอย​ไป

โพสต์ยอดนิยมจากบล็อกนี้