มันอาจไม่เหมาะที่เราจะรู้จักกันเพราะต่างคนต่างตกอยู่ในความอาดูรเธอถูกคนรักทิ้งเเละฉันกลายเป็นคนที่ต้องคอยปลอบประโลมเธอถึงเเม้ว่าฉันสามารถทำให้เธอยิ้มหรือร่าเริงได้หลังจากเรื่องนั้นผ่านมาเเต่เธอก็ไม่ใช่ของฉันเราอาจจะมีความสุขกันในช่วงสั้นๆเเต่ลึกๆเธอมีข้อผูกมัดกับคนรักเก่าไว้เเน่นเมื่อเธอถูกเรียกกลับทำให้ฉันจำเป็นต้องปล่อยไปเธอไม่ได้อยู่ในหัวฉันมาสักพักจากนั้นเราก็ได้คุยกันอีกครั้งดูเธอเปลี่ยนไปเเต่ใจไม่เปลี่ยนเธอเชื้อเชิญให้ฉันเป็นส่วนหนึงของชีวิตเธอทั้งๆที่คนรักที่เธอทำข้อผูกมัดด้วยก็ยังอยู่ฉันรู้สึกเหมือนโดนดูถูกหรือไม่ก็เธอทำให้ฉันเหมือนนกที่อยู่ในกรงที่เธอขังไว้
ความจริงก็คือความสัมพันธ์บางอย่างควรจะคงอยู่ตลอดไปและบางความสัมพันธ์ควรจะคงอยู่เพียงไม่กี่วัน นั่นคือวิถีชีวิต