ฉันเกิดมาตั้งนานวันนี้พึ่งรู้สึกว่าหัวใจตนเองหนักเเละฉันใช้ส่วนอื่นๆของร่างกายพะยูงเอาไว้รู้สึกทรมานที่มีหัวใจฉันไม่สามารถรับอะไรก็ตามเข้าสู่หัวใจได้อีกฉันคิดว่าฉันไม่ควรแพร่งพรายความรู้สึกตนเองเเก่ผู้อื่นเเต่ฉันคิดว่าการเเสดงความรู้สึกบ้างก็คงไม่เสียหายในที่สุดฉันก็ไม่อยากมีหัวใจเพราะฉันไม่รู้วิธีใช้มันอย่างไรก็ตามไม่มีใครอยากได้มันฉันจึงรับมาไว้เองหวังว่าสักวันมันอาจมีประโยชน์มากกว่าที่ฉันคิดไว้นี่อาจเป็นการบ่งบอกว่าอาการป่วยทางจิตกำลัง กำเริบอีกครั้งหลังจากอาการเหล่านี้หายไปนาน
ฉันรักคุณ ไม่ใช่เพราะโลกใจดี แต่เพราะกับคุณ โลกกล้าจะสวยขึ้น ความรักของเรา เหมือนแสงที่ไม่ยอมดับ แม้พายุจะผ่าน แม้คืนจะยาว ถ้ายังมีลมหายใจ ความหวังก็ยังอยู่ และฉันเลือกเชื่อ ในคุณ